Zand is de uitzondering
Wie op zoek gaat naar een breed zandstrand komt in Kroatië bedrogen uit. De kust bestaat uit kalksteen, en dat levert kiezelstranden en rotsplateaus op. Er zijn zandstranden — bij Nin boven Zadar, op Rab, op enkele plekken op de eilanden — maar het zijn er weinig en ze zijn druk.
Daar staat iets tegenover dat de meeste bezoekers na een dag prettiger vinden: kiezel en steen houden het water helder. Er waait geen zand in uw tas, u ziet de bodem, en na het zwemmen loopt u schoon het terras op.
Waterschoenen zijn geen overdrijving
Op vrijwel elke Kroatische strandfoto ziet u ze aan de voeten van de vaste gasten. Kiezels zijn heet en scherp, rotsen zijn glad van de algen, en in het ondiepe water zitten zee-egels tussen de stenen.
Een zee-egelstekel breekt makkelijk af in de huid en is lastig te verwijderen. Het is geen ramp — de gewone soorten daar zijn niet giftig — maar het bederft wel een paar dagen. Waterschoenen kosten weinig en lossen alle drie de problemen in één keer op.
Wat een blauwe vlag wel en niet zegt
Kroatië heeft ruim honderd stranden met een blauwe vlag. Die zegt iets over waterkwaliteit, voorzieningen en veiligheid, en niets over hoe mooi of hoe rustig het er is.
De aardigste plekken hebben vaak helemaal geen vlag: een rotsplateau onder een dennenbos, bereikbaar via een pad. Kijk op een kaart naar de kustlijn tussen twee dorpen en u vindt ze zonder moeite.
Wind, stroming en wanneer u niet gaat
Twee winden bepalen het strandweer. De maestral is de vriendelijke: een zeebries die in de middag opsteekt en de hitte draaglijk maakt. De bura is de andere: een koude, harde valwind uit het noordoosten die in korte tijd hoge golven opzet.
Bij bura sluiten soms bruggen voor caravans en vallen veerdiensten uit. Aan de kust merkt u hem als plotselinge rukwinden. Ligt uw handdoek dan tegen een rotswand, dan is dat het moment om te vertrekken en niet om te blijven kijken.
Schaduw is schaarser dan u denkt
Op de meeste Kroatische stranden staan dennen tot vlak aan het water, en dat is de enige schaduw die er is. Parasols zijn er te huur op de georganiseerde stranden, maar in een baai zonder voorzieningen bent u aangewezen op wat er groeit.
Neem daarom een eigen scherm mee als u met kleine kinderen reist, en houd rekening met het tijdstip: tussen twaalf en drie is de zon zo hoog dat een dennenboom nauwelijks meer schaduw geeft dan een hek.
Zadar en omgeving als voorbeeld
De foto bij dit artikel is genomen bij Kolovare in Zadar — een stadsstrand op loopafstand van het centrum, met kiezel, dennen en trapjes het water in. Dat is het gangbare model: geen eindeloze kustlijn, maar een reeks kleine baaien met elk een eigen karakter.
Wie met kinderen reist, doet er goed aan te zoeken op een baai met een flauwe instap in plaats van op de naam van het strand. Dat verschilt per honderd meter, en de kaart vertelt u meer dan de brochure.
